روز قیامت رسول خدا(ص) از خدای متعال می خواهد هنگام حسابرسی خلایق، امت او را در حضور فرشتگان و پیامبران و امت های دیگر محاسبه نکند تا عیب های آنها آشکار نشود. پس به شیوه ای به حسابرسی آنان بپردازد که جز خدای سبحان و پیامبرش، کس دیگری از گناهانشان آگاه نشود.

خداوند در پاسخ فرمود: ای حبیب من! من در مورد بندگانم از تو مهربان ترم، زیرا چنان که تو دوست نداری عیب های آنان نزد غیر تو آشکار شود، من هم روا نمی دارم عیب آنها حتی برتو نیز آشکار گردد به همین دلیل خودم به تنهایی به حسابشان رسیدگی می کنم ، به گونه ای که جز من کسی بر لغزش های آنان آگاه نشود.

(جامع السعادات ج2، ص272)

قبرستان بقیع

پيامبراكرم(ص) داراي دو پسر به نام هاي: عبدالله و قاسم، معروف به طيب و طاهر و چهار دختر به نام هاي: زينب، رقيه، ام كلثوم و حضرت فاطمه زهرا(س) بود، كه همگي از خديجه كبري(س) بودند و در مكه معظمه ديده به جهان گشوده بودند.

از همسران ديگر، فرزندي نداشت مگر از ماريه قبطيه.

مقوقس پادشاه مصر در سال هفتم قمري به همراه پاسخ نامه پيامبر(ص)، كنيزي به نام "ماريه" را براي آن حضرت ارسال نمود.

اين كنيز كه به همسري پيامبراكرم(ص) افتخار يافت، در سال هشتم قمري، فرزندي پسر براي آن حضرت به ارمغان آورد.

پيامبر(ص) نام مولود خويش را ابراهيم گذاشت و وي را بسيار دوست مي داشت. اما اين كودك خردسال و محبوب پيامبر(ص)، عمر چنداني نكرد و در كمتر از دو سالگي وفات يافت. وي به مدت يك سال و ده ماه و هشت روز و به روايتي ديگر، يكسال و شش ماه و چند روز زندگي كرد و سپس بيمار شد و در همان بيماري، در 18 رجب سال دهم قمري بدرود حيات گفت.

پيامبر(ص) در مرگ وي، بسيار اندوهگين شد. از امام جعفرصادق(ع) روايت شد: هنگامي كه ابراهيم رحلت كرد، اشك از ديدگان پيامبر(ص) جاري شد و در آن حال فرمود: ديده مي گريد و دل اندوهناك است، ولي چيزي كه باعث خشم پروردگار گردد، نمي گوييم. سپس به فرزندش ابراهيم فرمود: اي ابراهيم! در مرگ تو ما اندوهگين هستيم.

برخي از صحابه پيامبر(ص) كه شاهد حالت اندوه و گريه رسول خدا(ص) بودند، تعجب كرده و زبان به اعتراض گشودند و به آن حضرت عرض كردند: شما ما را از گريه بر مردگان نهي مي نموديد، اكنون چگونه در سوگ فرزند خود اشك مي ريزيد؟

پيامبراكرم(ص) در پاسخ آنان فرمود: من هرگز نگفته ام كه در مرگ عزيزان خود گريه نكنيد، زيرا اين احساسات نشانه دلسوزي و مهرباني و ترحم است و شخصي كه دلش بر حال ديگران نسوزد، مورد رحمت الهي قرار نمي گيرد. من گفته ام كه در مرگ عزيزان، شيون نكنيد و سخنان كفرآميز و يا سخناني كه بوي اعتراض مي دهد نگوييد و از شدت اندوه، لباس هاي خود را پاره ننماييد.

اميرمؤمنان علي بن ابي طالب(ع) به دستور رسول اكرم(ص)، بدن ابراهيم را غسل داد و كفن نمود. آن گاه گروهي از اصحاب پيامبر(ص)، جنازه ابراهيم را تشييع كرده و در قبرستان بقيع به خاك سپردند.

امام محمد تقي(ع)، امام نهم شيعيان است. نام وي، "محمد" كنيه اش ابوجعفر ثاني و لقب هايش تقي، جواد، مرتضي، مختار، منتجب، قانع و عالم است. وليكن معروف ترين و مشهورترين لقب هاي وي تقي، جواد و جوادالائمه است.

نام پدرش امام علي بن موسي الرضا(ع) و مادرش سبيكه مي باشد.

نام هاي ديگري مانند سكينه، مرسيه و دره نيز براي مادرش نقل شد و امام رضا(ع)، آن بانوي شريفه را "خيزران" ناميد.

خيزران از اهالي "نوبه" در شمال افريقا و از خاندان ماريه قبطيه، همسر رسول اكرم(ص) و از زنان فاضله و بزرگوار زمان خويش بود.

پيامبر اكرم(ص) در حيات خويش، وجود چنين بانوي پرهيزگاري را پيش گويي كرد و در حديثي فرمود: بأبي ابن خيره الاماءِ النّوبيه الطيّبه؛ پدرم به قربان پسر بهترين كنيزي باد كه از اهالي نوبه و پاكيزه سرشت است.

امام موسي كاظم(ع) نيز وجود اين بانوي شريفه و فرزند گرامي اش امام محمد تقي(ع) را پيش گويي كرده بود. آن حضرت در حديثي به يزيد بن سليط فرمود: هرگاه فرزندم علي (امام رضا(ع)) را در اين مكان (در طريق مكه) ملاقات كردي، وي را بشارت بده كه از وي پسري متولد مي گردد كه امين، امانت دار و مبارك خواهد بود. در آن روز، پسرم (امام رضا(ع)) تو را خبر مي دهد كه در چنين روزي، با من ملاقات كردي و من به تو چنين سخن هايي گفتم. پس تو وي را در آن زمان خبر بده كه آن جاريه اي كه چنين پسر ارجمندي از او متولد خواهد شد، از اهل بيت ماريه قبطيه، جاريه رسول خدا(ص) است و اگر آن بانو را ملاقات كردي، سلام مرا به وي برسان.

محل تولد امام جواد(ع) در مدينه منوره و در خانه امام رضا(ع) بود، ولي درباره تاريخ تولد آن حضرت، اتفاق چنداني ميان مورخان و سيره نگاران نيست. زيرا برخي پنجم ماه رمضان، برخي نيمه ماه رمضان، برخي نوزدهم ماه رمضان و برخي ديگر دهم رجب المرجب سال 195 قمري را روز تولد مبارك آثار آن حضرت مي دانند.

ابن عياش، ولادتش را دهم رجب ذكر كرد و دعاي ناحيه مقدسه نيز دلالت بر همين امر دارد. در فرازي از اين دعا آمده است: اللّهِمَّ اِنّي اَسْئَلُكَ بِالْمَوْلُودَيْنِ في رَجَبٍ، مُحَمّدٍ بْنِ عَليٍ الثّاني وَ ابْنِه عَلّي بْنِ مُحَمّدٍ الْمُنْتَجَبِ.

كليم بن عمران روايت كرد: به محضر امام رضا(ع) رسيدم و به آن حضرت عرض كردم كه در پيشگاه خدا دعا كن، تا فرزندي به تو كرامت كند. امام رضا(ع) فرمود: حق تعالي فرزندي به من كرامت خواهد كرد و او وارث امامت و جانشين من خواهد بود. هنگامي كه امام محمد تقي(ع) متولد گرديد، امام رضا(ع) فرمود: خداي متعال فرزندي به من عطا كرد كه به موسي بن عمران(ع)، كه دريا را شكافت، شباهت دارد و نظير عيسي بن مريم(ع) است كه خداوند منان مادرش را پاكيزه گردانيد و او طاهر و مطهر آفريده شد.

امام رضا(ع) هنگامي كه به درخواست مأمون عباسي، به خراسان سفر نمود، از عمر شريف فرزندش امام محمد تقي(ع) بيش از پنج سال نگذشته بود و در هنگامي كه آن حضرت در خراسان به دسيسه مأمون عباسي، مسموم و شهيد گرديده بود، امام جواد(ع) تنها هشت سال بيشتر نداشت. امام جواد(ع) در سنين كودكي به مقام امامت نايل آمد و با آن صغر سن خويش، سكان كشتي شيعيان را به نيكي هدايت نمود و همانند پدر و نياكان معصوم خويش، پناه گاه عدالت جويان و دوستداران مكتب اهل بيت(ع) شد.

مأمون عباسي كه دانشمندي زبردست و از خردمندان عصر خويش بود، در برابر اعتراض عباسيان نسبت به ازدواج دخترش ام الفضل با امام محمد تقي(ع)، درباره مقام و شخصيت اين امام همام گفت: و اما ابوجعفر محمدبن علي قد اخترته لتبريزه عي كافه أهل الفضل في العلم و الفضل مع صغر سنه، و الاعجوبه فيه بذلك، و أنا ارجو أن يظهر للناس ما قد عرفته منه، فيعلموا أن الرأي ما رأيت فيه.

يعني: اما از اين كه ابوجعفر محمد بن علي(ع) را به دامادي خويش و همسري دخترم برگزيدم، بدين خاطر است كه وي در عين خردسالي خويش بر تمامي اهل فضل و صاحبان علم و انديشه برتري دارد و اعجوبه زمان خويش است و من اميد دارم به همان مقداري كه من به دانش و فضل او پي بردم، مردم نيز او را بشناسند و به فضل و كمالات وي آگاه شوند و بدانند رأي درست همان است كه من پسنديده ام.

مأمون عباسي كه به درستي، مقام و شأنيت آن حضرت را شناخته بود، دخترش ام الفضل را به عقد نكاح وي درآورد.

وليكن پس از وفات مأمون، هنگامي كه امام محمد تقي(ع) براي بار دوم به بغداد سفر كرده بود، همسرش ام الفضل به تحريك عموي خويش معتصم عباسي، آن حضرت را در سن جواني مسموم كرد و به شهادت رسانيد.

ولادت با سعادت حضرت باب الحوائج علی اصغر علیه السلام در این روز واقع شده است. با در نظر گرفتن اینکه آن حضرت در شش ماهگی در روز عاشورا در کربلا به شهادت رسید، ولادت آن حضرت مطابق این روز می شود. بعضی هم ولادت  حضرت را در روز 8یا 9 ثبت کرده اند.

   نام شریف آن حضرت عبدالله مشهور به علی اصغر است. لقب شریفش باب الحوئج، رضیع، مذبوح من الاذن الی الاذن است. پدر بزرگوارش امام حسین علیه السلام، ومادر والا مقامش حضرت رباب دختر امرء القیس کلبی است.

   قاتل آن حضرت، حرملة بن کاهل اسدی ملعون است که قلب امام حسین علیه السلام و اهل بیت و شیعیان، بلکه هر شنونده این  مصیبت را سوزاند.

12 تير ماه سال 1367 هواپيماي ايرباس هواپيمايي جمهوري اسلامي ايران با 275 مسافر و 16 خدمه فرودگاه بندرعباس را به مقصد دوبي ترك کرد، اما دقايقي بعد مورد اصابت 2 فروند موشك سطح به هواي ناو وينسنس آمريكا قرار گرفت و در نزديكي تنگه هرمز منفجر شد و سقوط كرد. در اين فاجعه دلخراش تمامي سرنشينان هواپيما به شهادت رسيدند. در ميان قربانيان اين هواپيما 66 كودك زير دوازده سال ، 52 زن و 46 تن از اتباع ديگر كشورها نيز بودند. استكبار جهاني بويژه آمريكا بارها اقدام به عمليات تجاوز كارانه عليه نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران كرده بود اما اين جنايت از غير انساني ترين برخوردها و مقابله ها با ايران اسلامي به شمار مي رفت . طوري كه امام خميني (ره) در اين باره فرمودند : جنگ ما جنگ مكتب ما است عليه تمامي ظلم وجور ، جنگ ما جنگ اسلام است عليه تمام نا برابري هاي دنياي سرمايه داري و كمونيزم ، جنگ ما جنگ پابرهنگي عليه خوشگذرانيها مرفهين و حاكمان بي دين وبي درد كشورهاي اسلامي است . اين جنگ سلاح نمي شناسد اين جنگ محصور در مرز و بوم نيست اين جنگ خانه و كاشانه . شكست و تلخي ، كمبود وفقر و گرسنگي نمي داند. اين جنگ جنگ ارزشهاي اقتصادي انقلاب عليه دنياي كشف زر و پول وخوشگذراني است.

سـرا پا اگـر زرد و پژمـرده ایم..................... ولـی دل به پاییـز نسپـرده ایم

چــو گلـدان خالـی لـب پنجـره................... پر از خاطـرات تـرک خـورده ایم

اگـر داغ دل بــود مــا دیـده ایـم................. اگـر خون دل بود مـا خورده ایـم

اگـر دل دلیــل اســت آورده ایـم............... اگـر داغ شـرط است ما برده ایم

اگــر دشنــه دشـمنـان گــردنیـم............ اگــر خنجــر دوستــان گــرده ایـم

گواهــی بخــواهید اینـــک گــواه........... همین زخم هایی که نشمرده ایم

دلـی سـربلند و ســری سر به زیر....... از این دست عمری به سر برده ایم

قیصر امین پور

آيت الله محمد صدوقي، روحاني مبارز و امام جمعه يزد در 11 تير ماه سال 1361  بدست عوامل منافق به درجه رفيع شهادت نائل آمد و به عنوان سومين شهيد محراب در تاريخ انقلاب اسلامي ايران جاودانه شد. ايشان تحصيلات علوم ديني را در قم به پايان برد و از محضر علمايي چون آيات عظام بروجردي و خوانساري بهره جست. آيت الله صدوقي مديريت امور مربوط به انجمنهاي ايالتي و ولايتي را به عهده داشت و براي به ثمر رساندن اين امور در ارتباط مشهور است و از ديگر كتب منشهور ايشان مي توان به شرحي بر مفاتيح فيض كاشاني، شرحي بر مختصر النافع محقق اول، و حاشيه بر مدارك اشاره كرد.

در 10تير ماه سال 1365، دومين مرحله از عمليات كربلاي يك شهر مهم و استراتژيك مهران كه به مدت شش هفته در اشغال نيروهاي بعثي عراق بود آزاد گرديد. اين عمليات با رمز يا ابوالفضل العباس ادركني در منطقه عملياتي مهران توسط نيروهاي زميني سپاه پاسداران طي چهار مرحله انجام شد. ابتدا كليه استحكامات رژيم بعثي عراق كه طي يك ماه ونيم در اين جبهه مستقر شده بود در هم شكست. در مرحله دوم شهر مهران از اشغال نيروهاي عراقي آزاد شد. سپس نيروهاي ظفر مند ايران به داخل خاك عراق نفوذ كردند و بر ارتفاعات مهم و استراتژيك قلاويزان بر شهر بدره عراق اشراف يافتند . در مجموع عمليات كربلاي یک بيش از دويست و پنجاه كيلومتر مربع از اراضي منطقه مهران آزاد گرديد.

بنا بر اكثر روايات مشهور حضرت فاطمه زهرا(س) دخت گرامي رسول خدا(ص) و خديجه كبري در 20جمادي الثاني سال 8 قبل ازهجرت  قدم به عرصه حيات نهادند. حضرت محمد(ص) ايشان را فاطمه ناميدند و دراين باره فرمودند: «اورا فاطمه ناميدم زيرا ازآتش دوزخ بريده و جدا شده است». حضرت فاطمه(س) دردامان پرمهر پدر گرامي خود پرورش يافتند و زندگي صحيح و با عدالت را ازآن بزرگوار و مادر گرامي خويش آموختند. اين بانوي نمونه اسلام در سرتاسر زندگي شريك غمهاي پدر بودند و خود نيز الگوي اخلاق حَسَنه بشمارمي رفتند. حضرت فاطمه(س) همسر نمونه براي اميرمؤمنان علي(ع) نخستين امام مسلمانان و همچنين مادري فداكار و نمونه براي فرزندان خود محسوب مي شدند. افزون بر اين الگوي كامل ازانسان متعالي براي مسلمانان بشمار مي آيند. زهراي مرضيه(س) ادامه دهنده راه انبياء بودند و پيامبرگرامي اسلام(ص) هرگاه حضرت فاطمه(س) را مي ديدند تسكين مي يافتند؛ ازاين رو ايشان را «اُمِّ ابيها يعني مادر پدر» لقب دادند. فاطمه زهرا(س) بهترين كسي است كه خداي تعالي خلق كرده است. گفتني است كه براي گراميداشت ولادت مبارك و باسعادت حضرت فاطمه زهرا(س) سالروز ولادت ايشان را روز مادر و روز زن نامگذاري كرده اند.

حضرت امام خميني(ره) بنيانگذار نظام جمهوري اسلامي ايران در 20جمادي الثاني سال 1320هجري قمري در خمين ولادت يافتند . حضرت امام (ره) پس از رحلت پدر تحت سرپرستي و مراقبت مادر خويش قرارگرفتند.اين يگانه عصر تحصيل علوم را از كودكي و از مكتبخانه آغاز كردند. پس از آموختن قرآن مجيد و ختم آن در هفت سالگي تحصيل ادبيات، دروس عربي و مقدمات را به پايان رساندند و همزمان با حضور درجلسات درس آيت الله العظمي حائري خود فقه، اصول، عرفان و فلسفه تدريس مي كردند. حضرت امام خميني(ره) در25سالگي بدرجه اجتهاد رسيدند و پس ازآن دركنار تدريس به تأليف مشغول شدند. ابعاد گوناگون شخصيت علمي امام(ره) درزمينه هاي فقه، كلام، فلسفه، تفسير، حديث، عرفان، شعرو جنبه هاي مختلف فردي و اجتماعي ايشان نهفته است. 70سال تحقيق، تدريس و تربيت علماي بسيار، بسط انديشه ناب اسلامي درهمه زمينه ها، تأليف بيش از100جلد كتاب درزمينه علوم مختلف اسلامي و سرانجام نيم قرن مبارزه با طاغوت و انديشه هاي انحرافي و ايجاد تحول بنيادي درايران درقالب انقلاب اسلامي و گسترش اسلام ناب محمدي حاصل عمرپربار اين شخصيت عظيم و يگانه تاريخ معاصراست. از آثار ارزشمند امام راحل «كشفُ الاسرار، مِصباحُ الهِدايه، شرح دعاي سحر و ديوان اشعار» را مي توان نام برد.